1.ส่งเสริมความรอบรู้ด้านอาหารเพื่อสุขภาวะในโรงเรียน 2.นำมาตรฐานระบบการจัดการอาหารและโภชนาการไปขับเคลื่อนงานของโรงเรียนในการลดปัญหาทุพโภชนาการ 3.นำมาตรฐานฯไปขับเคลื่อนงานลดความเสี่ยงจากโรคอาหารเป็นพิษ และโรคติดต่อไม่เรื้อรัง (NCDs) 4.พัฒนากระบวนการทำงานด้วยระบบ self-care ของโรงเรียน ชุมชน ท้องถิ่น
1.ครูมีความรู้ในการจัดการเรียนการสอนด้านโภชนาการและอาหารปลอดภัย 2.ผู้ปกครองและนักเรียนมีความรอบรู้การบริโภคอาหารและโภชนาการที่สมดุล 3.โรงเรียนมีและใช้เมนูอาหารกลางวัน ใช้ TSL ประยุกต์กับวัฒนธรรมอาหารพื้นถิ่น และมีการใช้พืชผักชุมชนตามฤดูกาล 4.ครูที่รับผิดชอบงานอนามัยโรงเรียน สามารถคัดกรองภาวะทุพโภชนาการนักเรียนได้ถูกต้องและนำข้อมูลเข้าที่ประชุมคณะกรรมการสถานศึกษาขั้นพื้นฐาน เพื่อร่วมแก้ปัญหา 5.เด็กมีภาวะทุพโภชนาการลดลงจากปีที่ผ่านมา 6.ไม่เกิดเหตุการณ์เรื่องอาหารเป็นพิษ 7.เด็กภาวะเริ่มอ้วน และภาวะอ้วน ไม่เกินร้อยละ 11 8.ไม่มีการจำหน่ายน้ำอัดลมในโรงเรียน 9.มีการสนับสนุนวัตถุดิบจากชุมชน กิจกรรม เพาะรักจากดิน กินผักจากบ้าน
