ศูนย์เรียนรู้เด็กไทยแก้มใส

ขับเคลื่อนงานและจัดทำข้อเสนอต่อภาคนโยบายเพื่อนำมาตรฐานการจัดการอาหารและโภชนาการในสถานศึกษาไปขยายผลให้กว้างขวางและครอบคลุมมากขึ้น มีการวิเคราะห์ช่องว่างที่เป็นปัญหาและอุปสรรค ออกแบบกลไกเครื่องมือ มาตรการ องค์กร และบทบาทที่ควรดำเนินการในระดับจังหวัด / ท้องถิ่น ภายใต้การบูรณาการ ทั้งแนวนอน และแนวตั้ง ที่มีเป้าหมายร่วมกัน คือลูกหลานมีสุขภาพดี เรียนดี มีความสุข เป็นอนาคตของชาติที่มีประสิทธิภาพ อ่านต่อในลิ้งค์นี้

เด็กไทยในวัยเรียนบริโภคไม่ถูกหลักโภชนาการ พบปัญหาเรื่องการขาดสารอาหารและบริโภคเกินพอดี ซึ่งส่งผลกระทบต่อสุขภาพ การเจริญเติบโต สติปัญญา และการเรียนรู้ ทำให้ไม่สามารถพัฒนาได้อย่างเต็มศักยภาพ จึงเกิดคู่มือมาตรฐานระบบการจัดการอาหารและโภชนาการในสถานศึกษาขึ้นเพื่อเป็นเกณฑ์กลางขั้นพื้นฐานในการดำเนินงานของสถานศึกษา ซึ่งภายในเล่มประกอบไปด้วย

เกณฑ์มาตรฐานระบบการจัดการอาหารและโภชนาการในสถานศึกษา แบ่งออกเป็น 5 มาตรฐาน ดังนี้

มาตรฐานที่ 1 นโยบายและการบริหารจัดการของสถานศึกษา นโยบายและการบริหารจัดการของสถานศึกษา บริหารจัดการ การใช้งบประมาณ และแผนการทำงานของสถานศึกษา เพื่อให้เกิดประสิทธิภาพและประสิทธิผล

มาตรฐานที่ 2 การจัดการด้านความปลอดภัยอาหาร สุขาภิบาลอาหาร และสิ่งแวดล้อม การจัดการด้านความปลอดภัยอาหาร สุขาภิบาลอาหาร และสิ่งแวดล้อม เพื่อให้เอื้อต่อการมีสุขภาวะที่ดีของนักเรียน

มาตรฐานที่ 3 การจัดบริการอาหารในโรงเรียนให้มีคุณค่าทางโภชนาการ การจัดบริการอาหารในโรงเรียนให้มีคุณค่าทางโภชนาการ กำหนดเมนูอาหารและจัดบริการอาหารที่เด็กควรได้รับในมื้อกลางวันและมื้อว่างให้มีปริมาณ และสัดส่วนที่เหมาะสมตามมาตรฐาน เพื่อให้อาหารกลางวันมีคุณภาพ ปริมาณเพียงพอ และมีคุณค่าทางโภชนาการ ตลอดจนการตักอาหารตามปริมาณและสัดส่วนที่แนะนำเพื่อไม่ให้มีอาหารเหลือทิ้ง และจำหน่ายอาหารว่าง ขนม เครื่องดื่มที่ดีต่อสุขภาพ

มาตรฐานที่ 4 การบูรณาการจัดการเรียนรู้และปัจจัยแวดล้อม การบูรณาการจัดการเรียนรู้ และปัจจัยแวดล้อม เป็นการจัดปัจจัยแวดล้อมอาหารเพื่อสุขภาวะ รวมถึง Food Literacy การจัดกระบวนการเรียนรู้ การเรียนการสอน การมีส่วนร่วมของนักเรียนและผู้ปกครอง

มาตรฐานที่ 5 การเฝ้าระวังภาวะโภชนาการและพฤติกรรมการบริโภคของนักเรียน การเฝ้าระวังภาวะโภชนาการและพฤติกรรมการบริโภคของนักเรียน เป็นกระบวนการดำเนินงานที่เป็นระบบอย่างต่อเนื่องและสม่ำเสมอ เพื่อเฝ้าดูการเปลี่ยนแปลงการเจริญเติบโตของเด็กให้เต็มศักยภาพ โดยการประเมินที่นิยมใช้ คือ การชั่งน้ำหนักและวัดส่วนสูงด้วยเครื่องชั่งน้ำหนักและที่วัดส่วนสูงที่ได้มาตรฐาน รวมทั้งวิธีการชั่ง-วัด การจดบันทึกและแปลผลที่ถูกต้อง เพื่อทำให้ทราบว่าเด็กได้รับพลังงานและสารอาหารเพียงพอหรือไม่ หากมีแนวโน้มการเจริญเติบโตไม่ดีจะได้หาทางป้องกัน แก้ไข

เด็กวัยเรียนหมายถึงเด็กที่มีอายุ 6 -12 ปี เด็กวัยนี้จะเจริญเติบโตและมีพัฒนาการทางร่างกายและจิตใจ รวมทั้งการเรียนรู้อันเป็นพื้นฐานสําคัญที่จะนําไปสู่ชีวิตที่มีคุณภาพในอนาคต ดังนั้นอาหารจึงเป็นส่งสําคัญ เพราะถ้าเด็กในวัยนี้ได้รับอาหารไม่เพียงพอหรือไม่เหมาะสม จะส่งผลทําให้เด็กร่างกายแคระแกรน สติปัญญาทึบ ไม่มีความพร้อมในการเรียน ประสิทธิภาพการเรียนรู้และการทํางานต่ำ จะทราบได้อย่างไรว่าเด็กมีการเจริญเติบโตตามปกติ ผู้ปกครองควรเป็นผู้ติดตามการเจริญเติบโตของเด็ก โดยการชั่งน้ำหนักและวัดส่วนสูง และนํามาเทียบ กับน้ำหนักและส่วนสูงต่ออายุที่เหมาะสมของเด็ก หาคำตอบ เพิ่มเติมได้ที่ www.si.mahidol.ac.th